Αναζητώντας τα ίχνη

Ένας εικονογραφημένος γρίφος: αφηρημένες φόρμες σε αποχρώσεις του μπεζ του καφέ και γκρι, διασκορπισμένες σε όλη την περιοχή. Φόρμες κατασκευασμένες από πέτρα, θάμνους, ένα τμήμα ουρανού το οποίο φαίνεται γνώριμο. Μόνο με μια δεύτερη ματιά, τα διαφορετικά επίπεδα αποκαλύπτονται ξεκάθαρα: αρχιτεκτονικά στοιχεία και θραύσματα της φύσης προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα νέο ολοκληρωμένο σύνολο.

Μια σχεδόν σουρεαλιστική συγχορδία – η σκάλα που δεν οδηγεί μέσα σε κάποιο σπίτι αλλά ανέρχεται ως πλατφόρμα σε ένα τοπίο με λόφους ενώ ο ουρανός μοιάζει με στέγη. Παρ’όλα αυτά η ματιά του θεατή επιστρέφει ξανά στις δυό διαστάσεις. Οι φωτογραφίες παρουσιάζονται ως συνθέσεις στην επιφάνεια της γης. Οι όψεις των κτηρίων, οι δρόμοι και ο ουρανός διαχωρίζουν τις εικόνες με διαγώνιες γραμμές. Την ίδια στιγμή αντανακλάται μια συγκεκριμένη λειτουργία της φωτογραφίας: η φωτογραφική μεμβράνη λιώνει τις τρείς διαστάσεις της αρχιτεκτονικής του τοπίου δημιουργώντας μια δισδιάστατη εικόνα. Αυτή η φωτογραφική τομή αυξάνει την επίδραση του ερεθισμού. Με την τομή μεταξύ χώρου και χρόνου, γεννιέται κάτι καινούργιο το οποίο ξεπερνά και ανατρέπει την προσδωκόμενη λειτουργία της φωτογραφικής αποτύπωσης ως ντοκουμέντο. Είναι δεδομένο πως οι φωτογραφίες καταγράφουν το παρελθόν – μια στιγμή αποτυπώνεται φωτογραφικά – ωστόσο ο πραγματικός χρόνος συνεχίζει την πορεία του. Εξάλλου η θέαση των φωτογραφιών είναι ζήτημα συναισθημάτων που προήλθαν απο προηγούμενες εποχές όπως εξηγεί η Susan Sontag. Την στιγμή που οι ανθρώπινες επεμβάσεις αλλάζουν τα τοπία, την ιδία παράλληλη στιγμή, κάνει το ξεκίνημά του και ένα νέο είδος φωτογραφίας. Η αλλαγή του τοπίου στην νότια Κρήτη προς το τέλος της χιλιετίας σηματοδοτεί μια ανοιχτή πρόσκληση για φωτογραφική αποτύπωση.

Birgit Käufer, Dr. phil.