«Οι πρόγονοί μου…με ενθαρρύνουν να κυβερνώ με την ίδια πολτική μεταφέροντας στην πόλη κάθε σημαντική αξία, από οπουδήποτε κι αν προέρχεται. Και πράγματι γνωρίζω, εμπεριστατωμένα, ότι οι Ιούλιοι ήρθαν από την Άλμπα, οι Κορουνκάνιοι από το Καμέριο, οι Πόρκιοι από το Τούσκουλο, και για να μην αναμοχλεύσω πολύ σχολαστικά το παρελθόν, νέα μέλη της Γερουσίας ήρθαν από την Ετρουρία και τη Λουκάνια και από όλη την Ιταλία, η ίδια η Ιταλία επιτέλους επεκτάθηκε μέχρι τις Άλπεις, με τον σκοπό όχι μόνο μεμονωμένα άτομα αλλά ολόκληρες χώρες και φυλές να μπορέσουν να ενωθούν κάτω από το όνομά μας.  Είχαμε ακλόνητη ειρήνη στην πατρίδα. Ευημερούσαμε σε όλες μας τις εξωτερικές σχέσεις στις ημέρες που επιτράπηκε στην Ιταλία πέρα από τον Πάδο να μοιράζεται την υπηκοότητά μας…. Λυπούμαστε, άραγε, που οι Βάλβιοι ήρθαν σε εμάς από την Ισπανία και άλλοι άνδρες, όχι λιγότεροι ένδοξοι, από τη Γαλατία; Οι απόγονοί τους βρίσκονται ακόμη ανάμεσά μας και δεν υπολείπονται απέναντι μας σε πατριωτισμό. Γερουσιαστές, όλα όσα τώρα θεωρούμε αρχαία, κάποτε ήταν νέα».

Αυτοκράτορας Κλαύδιος,  41 – 54 μ.Χ.

Η Ιταλία φιλοξενεί επισήμως 5.014.437* ξένους πολίτες που αντιστοιχούν στο 8.2% του συνολικού πληθυσμού της. Ορθά θεωρούμενη μία από τις κύριες πύλες εισόδου στην Ευρώπη λόγω της γεωγραφικής της θέσης, φιλοξενεί 187 ξένες κοινότητες (σχεδόν όλες τις εθνικότητες του κόσμου). Πριν από μερικούς μήνες, με αφορμή την ευρωπαϊκή πολιτική επάνω στο τρέχον μεταναστευτικό φαινόμενο και εμπνεόμενος από τη δήλωση του Αυτοκράτορα Κλαύδιου πάνω από 2.000 χρόνα πριν, αποφάσισα ότι ήθελα να προσπαθήσω να κάνω ένα πορτραίτο από κάθε εθνικότητα, προσκαλώντας τους στο studio μου.

* επίσημος αριθμός ξένων κατοίκων στη Ρώμη. Πηγή CNR 2015